Eliza Noordhoek in India

einde

2006-09-12T02:24:00.000-07:00

salade bestek

salade bestek - vork

hanglamp - detail

hanglamp

hanglamp

armbanden

waxinelicht houder - detail

waxinelicht

onderzetters

onderzetter

onderzetter - detail

brandmerk op fotohouder

fotohouder

wegwerp bestek

eierhouders

eierhouders

boekstandaard - hangend

boekstandaard - staand

branding

branding - metalen stempels

De laatste twee weken in Ahmedabad..samen met Ratan moeten alle prototypes afkomen. Zelf doe ik wat schuurwerk en het schilderen en vernissen. Het is lastig Ratan zelfstandig te laten plannen. Hij voert direct uit wat je hem voorlegt. We proberen het met tekeningen aan de muur en een doe-lijst in het Hindi. Helaas worden de modellen steeds minder netjes door het haasten. Met Rebecca spreken we af dat na ons vertrek betere versies van alle prototypes gemaakt zullen worden. Rebecca is inmiddels bevallen van een dochter dus haar oom helpt ons nu. Hij zorgt ervoor dat de metalen stempels gemaakt worden om 'brandmerken' te kunnen maken in de bamboe. Werkt heel mooi! Ik heb een paar logo's gemaakt die we allemaal kunnen testen. Het idee is een productlijn zijn eigen merk te kunnen geven van de ontwerper of van INBAR.
Alle prototypes zijn afgekomen, de fotos gaan mee naar huis. Rebecca kan niet meer met ons afspreken dus we laten alles achter in haar appartement. Bij de buren drinken we nog een laatste chai en dan worden we opgehaald door een echte 'ambassador' taxi die ons naar het vliegveld brengt. We vliegen naar New Delhi om nog een keer langs te gaan bij het kantoor van INBAR, waar we twee maanden geleden ontvangen zijn. Ik zal daar een dag later mijn moeder ophalen om drie weken nog van India te genieten.
Dag ontwerpavontuur!

bamboe en meer

2006-07-21T05:17:00.000-07:00

Bespreking met Ratan in de werkplaats

De openlucht bamboehandel

Kameel in onze straat!

Inmiddels is het alweer de derde week in Ahmedabad. We zullen hier tot het einde van het project (3 augustus) blijven. Samen met INBAR is besloten dat het teveel tijd kost en niet nodig is nog weer langs de CFC in Bagthan te gaan. Alles wat niet in de werkplaats hier gemaakt kan worden moet besteld worden. We hebben een bestelling gedaan voor gewoven bamboe matten om lampen en tassen mee te maken, maar die laat voorlopig op zich wachten dus ik probeer met name maakbare concepten te bedenken voor deze werkplaats.

We gaan nu elke dag naar de werkplaats om te bekijken wat Ratan gemaakt heeft en hem aanwijzingen en nieuwe instructies en tekeningen te geven. Af en toe is Rebecca er om te vertalen en Ratan op zijn kop te geven als hij niet genoeg zijn best doet. Rebecca is vandaag bevallen van een dochter dus we moeten het nu voor de rest met haar ‘atechnische’ oom doen voor het vertalen. Gelukkig begrijpt Ratan de technische tekeningen redelijk, dus met potlood en papier komen we een heel end. Samen oplossingen voor bamboe problemen bedenken is lastiger.

We zijn veel de stad in geweest om materialen te bekijken en te kopen, waarmee de bamboe gecombineerd kan worden zoals kleine metalen objecten, speciale textiel, papier en verf. Ik ben aan het experimenteren met het verven van bamboe (onderdelen) en lichteffecten met een aantal soorten textiel. Dit weekend worden er een metalen stempels gemaakt van drie logoconcepten om de bamboe een ‘brandmerk’ te kunnen geven. Op die manier kan een serie producten een eigen karakter krijgen of de naam van de ontwerper dragen.
Dit alles om de bamboe producten een meerwaarde te geven zodat ze zich kunnen onderscheiden van de miljoenen andere bamboe producten uit de rest van Azie.

Gister zijn we de bamboe palen gaan kopen die nog nodig zijn om alle prototypes te kunnen maken voor ons project. Met de autoriksja naar de andere kant van de stad naar de bamboehandel. De hele buurt rukt uit om te kijken welke twee witte meisjes bamboe komen kopen! Erg leuk om door het palen oerwoud te lopen en de kwaliteit en maat van de bamboe te controleren. Met een kar achter de fiets wordt onze aangekochte bamboe aan de werkplaats afgeleverd (+/- 1.5 uur fietsen).

En tot slot een foto van een dagelijks tafereel in de straat: een kameel die de groentekar trekt!

Ahmedabad

2006-07-07T22:05:00.000-07:00

disposable cutlery

Het doel van de 'common facility centre' is om zoveel mogenlijk mensen (vrouwen!) aan het werk te krijgen in een omgeving waar veel werklozen leven. Daarbij is de organisatie INBAR die dit opgezet heeft een organisatie die streeft naar eco-friendly en duurzaam produceren. Als volgende stap (of eigenlijk allemaal tegelijk) willen ze de werkplaats een zelfdraaiend bedrijf maken met export naar westerse landen en met een eigen merk en identiteit. Goede marketing dus. Dit wordt allemaal wat duidelijker nu we degene spreken die ons hierheen heeft gehaald: Rebecca Reubens.
We zijn door haar nu naar Ahmedabad gehaald omdat we werksituatie daar beter is: we hebben nu internet en een tafel om aan te zitten. Ook de hoofdwerkman van de CFC, Rattan, is hierheen gekomen om prototypes te vervaardigen. Dit gebeurd in een gehuurd winkelpandje (zie foto). Van de ene extreme omgeving in de andere!
We kunnen nu eindelijk echt beginnen nu het hele doel en de opzet van het project duidelijker is en we een werkplek hebben: we werken en wonen in het appartement van Rebecca die bij haar moeder is gaan wonen tijdelijk.
De mogenlijkheden van de CFC in Bagthan zijn best beperkt om voor te ontwerpen: voor moderne industriele technieken hebben ze geen machines, ze beschikken niet over bijzondere ambachtskunsten en ook de soorten bamboe zijn beperkt in wat ervan gemaakt kan worden. Het is dus een hele klus om iets unieks te vinden waarin ze kunnen floreren.
Na het aanschaffen van gereedschap kan Rattan de eerste ideeen uitvoeren.
Ik ben bezig met wegwerp bestek voor vliegtuigmaatschappijen en hippe take-away bedrijven. Voor de verpakking wil ik bamboe en Indiase materialen (zoals gekleurde kantoen) gebruiken. In de stad hebben we een aantal proefstukjes zijde en katoen gehaald, ook voor tassen en accesoires.

markt, materiaal en techniek verkenning

2006-07-07T21:46:00.000-07:00

Het is de bedoeling dat plaatselijke materialen, mensen en technieken ingezet worden voor dit project. In de buurt van Bagthan is niet veel te vinden aan ambachtslui of bijzondere materialen dus worden we op onderzoek gestuurd in de provincie Himachal Pradesh. In snelbusvaart reizen van langs Shimla, Manali en Dharamsala.
Bamboe heeft bij de Indiaase bevolking een slechte repetatie: het is een armelui's materiaal. De enige bamboe producten die we tegenkomen zijn traditionele praktische producten zoals draagmanden en zitmatten. In de (souvernir)winkels worden voornamelijk houten dingen verkocht met wat bamboe kitchspul voor de rijke Indiaase toerist. Voor de buitenlandse toeristenmarkt zijn er voornamelijk sierade, kleding en tibettaanse souvernirs. Materialen zijn wol en hout, echt iets bijzonders komen we helaas niet tegen.

De eerste tests

2006-06-22T09:54:00.000-07:00

Om uit te vinden wat de werklui in de werkplaats kunnen maken, hoe hun detaillering is en hoe snel ze werken ontwerpen Lara en ik een aantal testproducten: Armbanden, glasonderzetters, een vouwbaar wijnrek, een krantenrek en een kaarsstandaard. Ze voeren erg snel onze ideeen uit, mede doordat ze geen orders hebben. De onderzetters (zie foto) zijn bedoeld om te kijken of ze handmatig kunnen lamineren. Het valt wat tegen.
Bamboe weven blijkt een sterke kant , ze hebben veel mooie voorbeelden liggen. Alleen is ook daar geen materiaal voorradig.
Rebecca van CIBART stelt voor dat we in de regio op zoek gaan naar andere ambachtlui en materialen om de bamboe mee te combineren. Na 3 dagen regelen kunnen we eindelijk met een busje de bergen in om bij een vrouw langs te gaan die nog op traditionele wijze weeft. Ze gebruikt er zelfgesponnen schapenwol voor. Erg interessant om te zien hoe ze dat doet (hoe langzaam!) maar of het voor ons interessant is moet nog blijken.
Handmatig gelamineerde onderzetters

ArmbandDe craftsmen laten een opvouwbaar wijnrek en krantenbak zien

Common Facilty Centre: de bamboe werkplaats

2006-06-19T07:10:00.000-07:00

Rattan laat ons zien hoe ze
bamboe buigen
de werkplaats met machines en meubels
Vanaf ons resthouse komen we via een paadje door de bergen bij een grote schuur waarin 5 'crafstmen' bamboe producten vervaardigen. Ze laten ons alle machines zien (die vrij modern zijn) zoals de bamboesplitter en knoestenafhakken. Alle technieken die ze gebruiken worden aan ons voor gedaan zoals met een gasvlam de bamboe buigen. Ze gebruiken de machines vrij weinig, het liefst werken ze met een sikkel, die de plaatselijke smit maakt. Ze werken gehurkt op de grond en gebruiken geen enkele vorm van bescherming. In ons bijzijn zaagt een van hen in het been met een handcircelzaag, het loopt goed af met behulp van kruiden die buiten staan.
Ze maken voornamelijk meubels met de bekende gekromde bamboestokken, en wat kleine producten zoals een vouwbare kapstok, asbakken, kleerhangers en bestek. Ze hebben wat voorbeelden van weefpatronen liggen.
Jammergenoeg hebben ze geen lamineermachine, waarmee bamboe laminaat gemaakt kan worden. We laten ze met wat simpele ontwerpjes maken om te testen hoe hun afwerking en technieken zijn. Het grootste probleem blijkt echter het tekort aan bamboe (!) en afwezigheid van juiste tools.

week 1: Bagthan resthouse

2006-06-19T06:52:00.000-07:00

De reis naar Bagthan duurde twee dagen. Mede dankzij het feit dat alles in India twee keer zo langzaam gaat als in Nederland. Dat zouden we nog veel vaker ondervinden...
Het taxibusje brengt ons naar een overheids 'resthouse' wat ooit op stand geweest moet zijn maar duidelijk al jaren niet meer onderhouden. Onze kamer + badkamer is al minstens 5 jaar niet schoongemaakt, en dat zal ook niet gebeuren zolang wij er verblijven. Onze kamer blijkt nooit echt gebruikt te zijn laatste tijd behalve door een man die nog wel eens dronken uit de bar in de kamer sliep. Dat probeerde hij de tweede nacht ook, gelukkig zit er een schuif op de deur.
De omgeving is overweldigend mooi en maakt het gebrek aan water (2 dagen) en af en toe electriciteit goed. Gelukkig is het minder warm dan in Delhi (44,6 graden). Als het begint te regenen wordt het echt tropisch, net jammer dat het dak van onze kamer lekt zodat we midden in de nacht onze bedden moeten verplaatsen omdat mijn hoofd nat wordt.

aankomst en vervolgreis

2006-06-08T23:48:00.000-07:00

1ste bericht!
Van het vliegveld in Delhi opgehaald door Vinod, een indier die voor INBAR werkt als projectleider in Bagthan, het bergdorpje waar de bamboefabriek/productie is waar wij voor zullen ontwerpen. Hij komt ons ophalen vanuit Delhi, want na een nacht slapen in de lawaaierige ventilator en toeters buiten gaan we al op weg naar Bagthan. Eerst worden we ontvangen op het INBAR kantoor in Delhi door Manu en mr. Subramony, de 'resident manager'. Ze zijn erg vriendelijk en behandelen ons als princesjes. We krijgen zakgeld mee en gaan meteen boodschappen doen voor een maand in de bergen zitten waar naar het schijnt niks te krijgen is. We kopen wc-papier, een hindi woordenboek en tekenspullen. Vinod heeft een taxibusje geregeld met twee chauffeurs dat ons constant overal naartoe brengt en op ons wacht.
We moeten weg hier dus einde eerste bericht!